Wat op papier misschien een haalbare kaart leek, bleek in de praktijk een (te) harde noot om te kraken. In de aanloop naar de Katelijnse derby’s wist RB Elzestraat geen al te beste indruk te maken…
Net als voor de eerste en tweede thuismatch van het seizoen ’26-’27 baadde Highfield Road ook voor de confrontatie tegen KV Bonheiden A in een warme najaarszon. Voeg daarbij de immer vocale recrea’s, de trouwe thuissupporters – waaronder ondergetekende – en ook een aantal Bonheidense supporters en je weet dat het met de publieke belangstelling goed zat. Dat er met Maarten Molkens en Stijn De Keersmaecker twee ex-RBE-spelers bij Bonheiden spelen deed zeker geen slecht aan de publieke belangstelling.
Stormachtig begin
Verloor KV Bonheiden z’n drie voorgaande wedstrijden, dan was daar meteen na de aftrap niks van te merken. Nooit zag ik een bezoekende ploeg furieuzer aan een wedstrijd op Highfield Road beginnen dan dit KV Bonheiden A. Nog voor het verstrijken van de eerste 2 minuten reglementaire speeltijd had keeper Verbist al twee maal koelbloedig moeten ingrijpen. En daarmee was meteen de toon gezet voor het eerste kwartier.
Anders dan in American football of rugby is het in voetbal niet echt de bedoeling (al dan niet) stelselmatig terreinwinst te boeken, scoren is immers de boodschap. Toch was het net dat, terreinwinst boeken dus, dat de Bonheidenaren deden. Daarbij kwam het gevaar vooral vanop de rechterflank. Hoeveel hoekschoppen en inworpen in de buurt van het strafschopgebied wist af te dwingen weet ik precies, maar het waren er in ieder geval behoorlijk wat. Maar zoals ik al vaker dit en vorige seizoen zag, slaagt men er in de lagere provinciale reeksen raar of zelden in om ook te scoren vanuit zo’n set piece. Die observatie gold dus ook voor KV Bonheiden dat in een razend tempo op de Elzestraatse burcht in bleef beuken. Maar wat de geel/roden ook probeerden voorbij de doellijn en keeper Verbist geraakte de bal echter nooit. Had Thibaut voorafgaand aan de cruciale maand oktober misschien een kaars gebrand in Scherpenheuvel?
Met een man meer
Bij een zeldzame Elzestraatse uitval ging Bonheiden-speler Oulad El Arbi zo fel aan de noodrem hangen dat de scheidsrechter meteen rood diende te grijpen. Den RB kwam op die manier, al heel vroeg in de wedstrijd (min 16.) met een man meer te staan. Die numerieke meerderheid wist de nog jonge Elzestraatse ploeg echter niet meteen uit te buiten. Daarvoor zat het qua organisatie bij de bezoekers gewoonweg te strak.
De Bonheidense falanx
Want nauwelijks was Bonheiden met 10 tegen 11 komen te staan, of er vormde zich achteraan een verdedigend trio van je welste. De ervaren centrale verdediger en ex-RB-speler Stijn De Keersmaecker controleerde en dirigeerde met strakke hand de Bonheidense falanx. Dat hij daarbij af en toe de randen van het voetbalreglement opzocht en mijns inziens zelfs overschreed en daar toch mee weg kwam, schrijf ik toe op het conto van arbiter Tilkin. Over de rest van de eerste helft kunnen we kort zijn: er gebeurde niks meer noemenswaardig.
Hoop de kop ingedrukt
Ook in de tweede helft slaagde RB Elzestraat er niet in om de Bonheidense defensie te doorbreken. Bonheiden speelde weliswaar met minder aanvalsdrift dan in de. eerste helft, maar gaf nu RBE wat meer ruimte. Ruimte die weliswaar onbenut bleef. Ongeveer halfweg de tweede helft en na wat wissels schakelde Bonheiden weer een versnelling hoger. Vlak na een dubbele wissel aan RBE-zijde – waarin Kabura en Peeters Heulen en Feremans vervingen – lanceerde Bonheiden een aanval, die Mario Nunes Soares succesvol wist af te ronden. Bam, 0-1! En daarmee verdween plotsklaps ook de hoop op dat allereerste puntje van het seizoen, die de RBE-aanhang in de loop van de tweede helft was gaan koesteren. Geen tien minuten later pakte RBE-verdediger Stan Van Calster in een tijdspanne van twee minuten twee gele prenten, waardoor hij voortijdig mocht gaan douchen… Daarmee was de
Elzestraatse veer misschien wel definitief gebroken want voor Bonheiden scoorde invaller Ba het tweede en beslissende doelpunt. In de slotfase brak RBE nog eenmaal door, maar door een ietwat drieste ingreep van Bonheidens sterkhouder De Keersmaecker, ging de bal op de stip. Thibaut Geets zette de penalty koelbloedig om en milderde zo de eindstand tot 1-2.
Veel tijd om na te kaarten over wat gekund had in deze match, hebben de RBE-spelers en staf niet. Want zondag is er immers al de eerste van twee back-to-back derby’s tegen die twee andere Katelijnse ploegen: op verplaatsing naar GR Katelijne.
En nu op naar ‘den Dijk’
Net als RB Elzestraat en KFC Katelijne ziet GR Katelijne in ‘vieze papieren’. Maar de groen-roden sprokkelden wel al twee punten uit, uiteraard, evenveel gelijke spelen. Die vielen in de eerste twee wedstrijden van het seizoen, waardoor GR Katelijne nu al vier matchen op rij verloor. Makkelijk zal de verplaatsing ten zuiden van de R6 alvast niet worden want RB Elzestraat moet door blessureleed een aantal sterkhouders missen en daarbovenop komt er dan nog eens de schorsing van Stan Van Calster. Wees dus talrijk op post zondagmiddag, daar in de Valkstraat en dat liefst ook nog eens in de geliefde rood/witte clubkleuren!
