Op zondag 13 september rond de klok van 17u15 zit ik voor dit eigenste laptopscherm om de uitslagenpagina van 3e Provinciale A op voetbalexpress.be om de 15 seconden te refreshen. Nagenoeg alle uitslagen zijn dan al bekend, behalve diegene die me het meest interesseert: die van KSK Sint-Amands A – RB Elzestraat. “Zou het weer een ‘afslachting’ geworden zijn?”, vraag ik mezelf verschrikt af. Even later verschijnt de eindscore dan toch op het scherm: 4-3. RB Elzestraat heeft (helaas) wederom het onderspit moeten delven, maar deed dat ditmaal toch met opgeheven hoofd. Een ploeg die de twee voorgaande weekends amper tot scoren kwam, maar nu op verplaatsing er zelfs drie ‘in ’t mandje legt’, heeft duidelijk blijk gegeven van weerstand. En dat is toch ergens een opluchting…
’s Anderendaags sla ik er in Het Nieuwsblad – zowat de enige krant die met enige regelmaat nog aandacht aan het provinciaal voetbal besteed – het digest van de match er nog eens op na. Die begon dus desastreus voor RBE, dat na amper 2’ al tegen een goal van Callebaut aanliep, waardoor de Scheldeploeg met 1-0 voor kwam. Nog geen tien minuten later scoorden de ‘Scheldeboys’ de 2-0 na een actie van een zekere Vervondel. Maar even later, in de 16e minuut is er dan de aansluitingstreffer van Thibaut Geets. In de 40e minuut krijgt Sint-Amands een strafschop die wordt omgezet door Rillaerts. Op slag van rust scoort Vertongen (zou het familie van…zijn?) de vierde treffer voor de Scheldeboys.
In de tweede helft milderen Brent Tange (55’) en Jens Heylen (77’) tot 4-3. Helaas volstaat dat niet om een punt of de zege te pakken, maar RBE heeft toch vertrouwen getankt (denk ik dan). Die gedachte wordt twee dagen later door de voorzitter bevestigd wanneer ik m’n supporterssjaal ga ophalen in Highfields Road.
Tijd om vooruit te blikken naar de volgende thuismatch (op zondag 20 september om 15u00) en dat is er een tegen een oude bekende: Mariekerke-Branst. Zoals het koppelteken in de naam suggereert betreft het hier een fusieploeg. In augustus kwamen de Palingboys – Mariekerke staat toch vooral bekend voor z’n ‘wereldberoemde’ Palingfeesten die jaarlijks tijdens het Pinksterweekend plaats vinden – al eens naar Elzestraat afgezakt voor de Beker van Antwerpen. Hoe dat verliep lees je in m’n eerste column. Maar het is duidelijk dat dit team zeker geen hapklare brok wordt. In de competitie klopten de Palingboys eerst de buren van KSK Sint-Amands A (1-2), vervolgens ging het tijdens hun eerste thuiswedstrijd tegen KV Bonheiden A iets minder (1-1), maar vorige week wonnen ze hun tweede thuiswedstrijd tegen onze buren (en rivalen) van KFC Katelijne. Een uitslag die ons, als RB Elzestraat, niet eens slecht uitkwam. Net als ons heeft de ploeg van de Vossevelden z’n start helemaal gemist, en GR Katelijne vergaat het al niet veel beter. Dusdanig dat de zwakke seizoenstart van de Katelijnse ploegen zelfs de rubriek ‘In Provinciale is het ook plezant’ van Het Nieuwsblad haalde. Diezelfde krant besteedt deze week (in het nummer van donderdag 17 september) zelfs een hele pagina aan de huidige stand van zaken in het Katelijnse voetballandschap. En zo mag voorzitter Jurgen de situatie bij RB Elzestraat toelichten. Warm aanbevolen lectuur!
In afwachting van Zondag Matchdag – op Highfields Road bedoel ik dan – nog even een eerste term uit het Elzestraatse Voetbal-lexicon.
Arbiter: Toegegeven deze van het Franse ‘arbitre’ afgeleide term voor scheidsrechter wordt niet alleen ter hoogte van Highfields Road gebezigd, maar in zowat heel Vlaanderen. Niettemin is deze term anno 2026 ietwat archaïsch. Voetbalcommentatoren, en daar zijn er tegenwoordig veel van, durven ook al weleens het woord ‘spelleider’ te bezigen. Al zullen bepaalde elementen uit het scheidsrechterlijk korps (jaja, zo heet dat in bondsjargon) zichzelf eerder als ‘spellijder’ durven bestempelen.
Bart Jacobs
