De eerste zondag van september 2026 betekent voor RB Elzestraat meteen ook de eerste thuismatch van de campagne in 3e A. Een week geleden hebben de jongens in rood al hun comeback in 3e provinciale gemaakt, al ging die niet helemaal volgens plan. KFCM Hallaar – RB Elzestraat 5-0: het stond er écht toen, ik die bewuste zondag rond de klok van 17u15 de uitslag ging checken op het onvolprezen www.voetbalexpress.be (een bron van informatie voor de liefhebber van het Antwerpse Provinciale voetbal, BJ).
Maar bon, vandaag spelen we dus onze eerste thuismatch tegen Kessel United. Deze fusieploeg komt uit de Nijlense deelgemeente Kessel, bestaat dit jaar 100 jaar en vierde dat eind augustus met een jubileumfeest. Net als wij speelde Kessel United vorig jaar kampioen (in 4e provinciale F) en is het dus ook een promovendus. Bovendien verloor Kessel United, net als RB Elzestraat, z’n eerste match van het seizoen, zij het nipt (1-2) thuis tegen KSV Bornem. Op papier is Kessel United dus een haalbare kaart. Maar in werkelijkheid zal dat anders uitdraaien dan verhoopt.
Een stralende zon, een aangename 25°C en een lichte bries vormen de ideale weersingrediënten voor een leuke pot voetbal. Op Highfields Road, of beter gezegd de Hoge Velden fietsen een paar vrouwelijke toeschouwers richting het RB Elzestraat-stadion. De fietsenparking staat behoorlijk vol. Vrij snel kom ik tot drie positieve vaststellingen:
- Ik krijg door een hooggeplaatst bestuurslid een seizoensabonnement aangesmeerd.
En dus ben ik voor het eerst in m’n leven abonnee van een voetbalclub. In m’n
enthousiasme betaal ik zelfs €10 extra voor een supportersjaal. Alleen, die sjaals zijn
er nog niet en dus moet ik het voorlopig met een voucher doen. Maar bon, de €30
abonnementsgeld zal ik er snel uithalen en wie weet is het een aansporing om ook
eens naar een jeugdwedstrijd te gaan kijken. - Het A-terrein ligt er goed bij. De kleur van de pitch is nog niet vergelijkbaar met die
van het Emirates Stadium. Maar het is toch zeker niet meer de dorre, bruin-gele
steppe waarop een maand geleden, voor de Beker van Antwerpen, tegen VC
Rijmenam werd gespeeld. Een pluim voor de greenkeeper dus! - De publieke belangstelling mag er best zijn. Het is geen overrompeling, maar de
eerste thuismatch in 3e Provinciale lokt toch wel wat extra kijkers, zeker in
vergelijking met de thuismatchen voor de Beker van Antwerpen. En die
toeschouwers blijken vaak jong en vrouwelijk te zijn, en slurpen bij voorkeur van een
Aperol Spritz. Nu waren ze van de partij, maar gaat dat ook nog het geval zijn bij de
volgende thuismatchen? En hangt dat dan meer van het weer af dan van de resultaten? Het échte evenement-sfeertje dat bij derby’s tegen andere Katelijnse ploegen vaak op Highfields Road hangt miste ik toch nog.
Wanneer de beide teams het strijdperk betreden, dringt het pas tot me door dat de Kempenaars van Kessel United ook in blauw/gele kleuren spelen, net als KVC Westerlo dat nog geen etmaal eerder, iets verderop langs de Liersesteenweg voetballes is komen geven aan onze grote broer, uit Mechelen… Voor de goede verstaander: een wervelend Westerlo vernederde een knullig KV. Zijn er parallellen te trekken met die bewuste match, en die van ons? Hopelijk niet.
Het eerste kwartier wordt RB Elzestraat op de eigen helft van het veld vastgepind door Kessel United. De blauw/gele stormloop blijf maar duren. RB speelt met een onuitgegeven opstelling, vertrouwt een hooggeplaatst bestuurslid mij toe. Kan zijn, maar ik weet niet of ik daardoor optimistischer wordt. De aanvallen worden vaak gepareerd, maar na 25 minuten scoort Kessel United de openingstreffer. Anders dan wanneer je een wedstrijd op TV volgt, moet je er in het Provinciale voetbal goed het kopje bijhouden als toeschouwer. Hier zijn er immers geen herhalingen, en dus mis ik de goal van Amadou Seck. Kessel speelt potig, maar kent ook pech als hun nr. 11 iets later met een ogenschijnlijke hamstringblessure het veld moet verlaten. Nog voor de rust krijgen de bezoekers uit de Kempen een vrij goedkope strafschop, die wordt probleemloos omgezet door de speler die ook de openingsgoal maakte.
Bij aanvang van de tweede helft blijf ik ongeveer op dezelfde plaats, aan de kleedkamers staan, zodat ik zicht heb op eventuele RBE-aanvallen. Een RBE-bestuurslid geeft nog mee dat de Kesselse keeper een ware spektakelman is, die z’n sporen in de zaal verdiende. En daar moet je, nog steeds volgens dat bestuurslid, toch een beetje zot voor zijn. Tot spectaculaire tijgersprongen van de Kesselse goalie zal het echter nooit komen en dat simpelweg omdat het RBE aan dreiging ontbreekt. Tja, misschien waren de Jongens in Rood wel iets offensiever dan in de eerste helft, maar een solide aanval in elkaar knutselen blijft moeilijk. Ik onthoud alleen een vrije trap die hoog overgaat. De omschakeling van verdediging naar aanval blijft moeilijk. Als je dan zo zwaar in de verdrukking zit als RBE in de eerste helft maar niet weet te counteren, blijven goals natuurlijk uit. Kessel United scoort in de tweede helft nog tweemaal, waardoor de uitslag de waardeverhoudingen weerspiegelt.
Niet geheel verrassend werd het op Highfield Road dus, net als Achter De Kazerne ook 0-4.
En dus ogen de cijfers van RBE, als je ze ’s maandagsochtends in de krant er nog eens op naslaat, niet bepaald fraai. Twee matchen gespeeld, twee matchen verloren. Negen doelpunten tegen, geen enkel doelpunt gemaakt. Maar dan verman je je als supporter, en denk je bij jezelf, “Alle begin is moeilijk, zeker in een hogere reeks.” En nu op naar de volgende thuismatch.
Met sportieve groeten,
Bart Jacobs
